திருக்குறள்

இரத்தலும் ஈதலே போலும் கரத்தல் கனவிலும் தேற்றாதார் மாட்டு

கரப்பவர்க் கியாங்கொளிக்கும் கொல்லோ இரப்பவர் சொல்லாடப் போஒம் உயிர்

செல்லான் கிழவன் இருப்பின் நிலம்புலந் தில்லாளின் ஊடி விடும்

இலமென் றசைஇ இருப்பாரைக் காணின் நிலமென்னும் நல்லாள் நகும்

இன்மையின் இன்னாத தியாதெனின் இன்மையின் இன்மையே இன்னா தது

இன்மை எனவொரு பாவி மறுமையும் இம்மையும் இன்றி வரும்

தொல்வரவும் தோலும் கெடுக்கும் தொகையாக நல்குர வென்னும் நசை

இற்பிறந்தார் கண்ணேயும் இன்மை இளிவந்த சொற்பிறக்கும் சோர்வு தரும்

நல்குர வென்னும் இடும்பையுள் பல்குரைத் துன்பங்கள் சென்று படும்

நற்பொருள் நன்குணர்ந்து சொல்லினும் நல்கூர்ந்தார் சொற்பொருள் சோர்வு படும்