திருக்குறள்

கல்லாத மேற்கொண் டொழுகல் கசடற வல்லதூஉம் ஐயம் தரும்

அற்ற மறைத்தலோ புல்லறிவு தம்வயின் குற்றம் மறையா வழி

செய்தேமஞ் சாராச் சிறியவர் புன்கேண்மை எய்தலின் எய்தாமை நன்று

பேதை பெருங்கெழீஇ நட்பின் அறிவுடையார் ஏதின்மை கோடி உறும்

நகைவகைய ராகிய நட்பின் பகைவரால் பத்தடுத்த கோடி உறும்

ஒல்லும் கருமம் உடற்று பவர்கேண்மை சொல்லாடார் சோர விடல்

கனவினும் இன்னாது மன்னோ வினைவேறு சொல்வேறு பட்டார் தொடர்பு

எனைத்துங் குறுகுதல் ஓம்பல் மனைக்கெழீஇ மன்றிற் பழிப்பார் தொடர்பு

சீரிடங் காணின் எறிதற்குப் பட்டடை நேரா நிரந்தவர் நட்பு

இனம்போன் றினமல்லார் கேண்மை மகளிர் மனம்போல வேறு படும்