திருக்குறள்

அருவினை யென்ப உளவோ கருவியாற் கால மறிந்து செயின்

ஞாலங் கருதினுங் கைகூடுங் காலம் கருதி இடத்தாற் செயின்

காலங் கருதி இருப்பர் கலங்காது ஞாலங் கருது பவர்

மனத்து ளதுபோலக் காட்டி ஒருவற் கினத்துள தாகும் அறிவு

எள்ளாத எண்ணிச் செயல்வேண்டுந் தம்மொடு கொள்ளாத கொள்ளா துலகு

மனந்தூய்மை செய்வினை தூய்மை இரண்டும் இனந்தூய்மை தூவா வரும்

மனந்தூயார்க் கெச்சநன் றாகும் இனந்தூயார்க் கில்லைநன் றாகா வினை

மனநலம் மன்னுயிர்க் காக்கம் இனநலம் எல்லாப் புகழுந் தரும்

மனநலம் நன்குடைய ராயினுஞ் சான்றோர்க் கினநலம் ஏமாப் புடைத்து

மனநலத்தி னாகும் மறுமைமற் றஃதும் இனநலத்தி னேமாப் புடைத்து