இலக்கியம்

இகலெதிர் சாய்ந்தொழுக வல்லாரை யாரே மிகலூக்கும் தன்மை யவர்

இகலின் மிகலினி தென்பவன் வாழ்க்கை தவலும் கெடலும் நணித்து

அறிவின்மை அன்மையுள் இன்மை பிறிதின்மை இன்மையா வையா துலகு

அறிவிலான் நெஞ்சுவந் தீதல் பிறிதியாதும் இல்லை பெறுவான் தவம்

அறிவிலார் தாந்தம்மைப் பீழிக்கும் பீழை செறுவார்க்கும் செய்தல் அரிது

வெண்மை எனப்படுவ தியாதெனின் ஒண்மை உடையம்யாம் என்னும் செருக்கு

கல்லாத மேற்கொண் டொழுகல் கசடற வல்லதூஉம் ஐயம் தரும்

அற்ற மறைத்தலோ புல்லறிவு தம்வயின் குற்றம் மறையா வழி

பேதைமை என்பதொன் றியாதெனின் ஏதங்கொண் டூதியம் போக விடல்

அருமறை சோரும் அறிவிலான் செய்யும் பெருமிறை தானே தனக்கு