திருக்குறள்

நல்லவை யெல்லாஅந் தீயவாந் தீயவும் நல்லவாஞ் செல்வஞ் செயற்கு

பரியினும் ஆகாவாம் பாலல்ல உய்த்துச் சொரியினும் போகா தம

அவாவென்ப எல்லா உயிர்க்குமெஞ் ஞான்றுந் தவாஅப் பிறப்பீனும் வித்து

வகுத்தான் வகுத்த வகையல்லாற் கோடி தொகுத்தார்க்குந் துய்த்த லரிது

வேண்டுங்கால் வேண்டும் பிறவாமை மற்றது வேண்டாமை வேண்ட வரும்

துறப்பார்மன் துப்புர வில்லார் உறற்பால ஊட்டா கழியு மெனின்

வேண்டாமை யன்ன விழுச்செல்வம் ஈண்டில்லை ஆண்டும் அஃதொப்ப தில்

நன்றாங்கால் நல்லவாக் காண்பவர் அன்றாங்கால் அல்லற் படுவ தெவன்

தூஉய்மை யென்ப தவாவின்மை மற்றது வாஅய்மை வேண்ட வரும்

ஊழிற் பெருவலி யாவுள மற்றொன்று சூழினுந் தான்முந் துறும்