திருக்குறள்

எதிரதாக் காக்கும் அறிவினார்க் கில்லை அதிர வருவதோர் நோய்

அறிவுடையார் எல்லா முடையார் அறிவிலார் என்னுடைய ரேனு மிலர்

செருக்குஞ் சினமுஞ் சிறுமையும் இல்லார் பெருக்கம் பெருமித நீர்த்து

எனைத்தானும் நல்லவை கேட்க அனைத்தானும் ஆன்ற பெருமை தரும்

அரங்கின்றி வட்டாடி யற்றே நிரம்பிய நூலின்றிக் கோட்டி கொளல்

பிழைத்துணர்ந்தும் பேதைமை சொல்லா ரிழைத்துணர்ந் தீண்டிய கேள்வி யவர்

கல்லாதான் சொற்கா முறுதன் முலையிரண்டும் இல்லாதாள் பெண்காமுற் றற்று

கேட்பினுங் கேளாத் தகையவே கேள்வியால் தோட்கப் படாத செவி

கல்லா தவரும் நனிநல்லர் கற்றார்முன் சொல்லா திருக்கப் பெறின்

நுணங்கிய கேள்விய ரல்லார் வணங்கிய வாயின ராத லரிது